ايوان و خاطرات قديمي

غروب، زمزمه ای با ترانه های قدیمی

غمی به وسعت ایوان خانه های قدیمی

سکوت ساده ی عکسی شکسته میکِشد آرام

مرا به گوشه ای از عاشقانه های قدیمی

صدای گرم بنان، یا کریم های جوان را

نشانده ست در آغوش لانه های قدیمی

هوای چادر مادربزرگ و جای تو خالی

که باز گریه کنم با بهانه های قدیمی

مگر به یاد تو امشب غبار آینه ام را

به بادها بسپارند شانه های قدیمی

هوای تلخ اتاق و غمی که می وزد از دور

و عشق تازه تری با ترانه های قدیمی